Μικροί πλανήτες

Στην φωτογραφία "Little planet" η ιδέα είναι να πάρουμε ένα οριζόντιο πανόραμα και να το μετατρέψουμε  σε σφαίρα. Ονομάζεται φωτογραφία "μικρός πλανήτης" επειδή μοιάζει με μικροσκοπική υδρόγειο με  τοπίο ή αστικά τοπία με μορφή καρικατούρας στην επιφάνεια.

Γέφυρα Ρυμνίου

 

Η λεκάνη Σαριγκιόλ - Κοζάνη

 

Η Γέφυρα του Βενέτικου - Γρεβενά

 
 

Το εργοστάσιο Μεταλλείων Αμιάντου Βορείου Ελλάδος (ΜΑΒΕ) το οποίο είναι κλειστό από το 2006

Βίτσι

Το λιμανάκι στο Μαυροχώρι Καστοριάς
 
 
 
 
 
 		        



Τόπος: Unnamed Road, Servia Velventos 505 00, Ελλάδα

Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

σε ότι απέμεινε ...

Εικόνα
  σε ότι απέμεινε ... Φωτογραφίες: Χρήστος Λαµπριανίδης, Απόστολος Τσολάκης Μοντέλα: Κλειώ Αξελή, Νίκος Λαµπριανίδης, Γιώργος Κυράτζης, Χριστίνα Κουζού Κείµενα: Κώστας Δόρτσιος Στις τέσσερις φωτογραφίες που ακολουθούν οι οποίες είναι «απο – σπασµένα» κοµµάτια της περιοχής της Κοζάνης ξετυλίγεται µια «εντύπωση» που οδηγεί στο µεγάλο περιβαλλοντολογικό και όχι µόνο πρόβληµα της ευρύτερης περιοχής. Η «θυσία», του Κόµανου, του Κλείτους, της Εξοχής, της Παλιάς Χαραυγής, της Καρδιάς κι όλης της περιοχής έγινε µέσα από τη µεταφυσική αντίληψη ενός «σκληρού πραγµατισµού» για να ταξιδέψει το «ηλεκτρικό ρεύµα» που ήταν κρυµµένο για αιώνες στα έγκατά της, ώστε να «θερµάνει και να φωτίσει» το γύρω κόσµο! Θυσία (Χρονικό εγκατάλειψης) …καὶ λέγει Κάλχας τάδε· ὦ τῆσδ᾽ ἀνάσσων Ἑλλάδος στρατηγίας, Ἀγάµεµνον, οὐ µὴ ναῦς ἀφορµίσῃ χθονός, πρὶν ἂν κόρην σὴν Ἰφιγένειαν Ἄρτεµις λάβῃ σφαγεῖσαν· (Ευριπίδης: Ιφιγένεια εν Ταύροις. Στ.16-20) Χαραυγή Έπρεπε να φυσήξει ο ούριος άνεµος, να βάλ...
Διαβάστε περισσότερα

Ταξίδι στα μέτωπα (Φωτογραφίες: Χρήστος Λαμπριανίδης. Γράφει: ο Κώστας Δόρτσιος)

Εικόνα
Ο φωτογραφικός φακός του Χρήστου Λαμπριανίδη ξεκίνησε εδώ και  χρόνια να αποτυπώνει το γύρω κόσμο και να «εντυπώνει» εικόνες. Οι εικόνες αυτές αποτελούν μια μαρτυρία – διαμαρτυρία και μιλούν στη συμβολική γλώσσα του σύγχρονου φωτογράφου οι οποίες μαζί με τα χρώματα και τις γραμμές-πινελιές του καλλιτέχνη στρέφονται στο σημερινό σκεπτόμενο άνθρωπο με σκοπό να «συν-ομιλήσουν» μαζί του. Στο έργο «Θυσία»[1] παρουσιάστηκε ένα φωτογραφικό σενάριο μέσα από τέσσερις φωτογραφίες που καταμαρτυρούν την αγωνία και τον φόβο του ανθρώπου μπροστά στη προδιαγεγραμμένη μοίρα της καταστροφής των χωριών της ευρύτερης περιοχής της Δυτικής Μακεδονίας με αντάλλαγμα την «αξιοποίηση» του λιγνίτη που για αιώνες συσσωρεύτηκε στα έγκατα της γης αυτής. Στο νέο έργο, «Ταξίδι στα μέτωπα», δίνεται μια συνέχεια του προβληματισμού αυτού και μέσα από οκτώ φωτογραφικά στιγμιότυπα προσπαθεί να καταγράψει το τι πραγματικά συντελείται και τι ουσιαστικά σημαίνει ένα «λιγνιτορυχείο» για το σημερινό πολ...
Διαβάστε περισσότερα

Το χωριό- «φάντασμα»

Εικόνα
              H Χαραυγή (Τζιουμάς στην παλαιότερη ονομασία, ήγουν παζάρι), είναι, ήταν δηλαδή, ένα χωριό του Ν. Κοζάνης και έκειτο στις παρυφές του Βερμίου όρους και τώρα μπαίνει στο επίκεντρο, των ορυχείων του Λιγνιτικού Κέντρου Πτολεμαΐδος - Αμυνταίου. Οι πρώτοι ορθόδοξοι κάτοικοί του εγκαταστάθηκαν στο εκεί πρώην τουρκοχώρι μετά την ανταλλαγή των πληθυσμών 1922-23 και την απομάκρυνση των γηγενών οθωμανών. Με τη σειρά τους έφυγαν κι αυτοί ήδη από κει απαλλοτριωθέντες πολλαπλώς και με το αζημίωτο βέβαια, κι εγκαταστάθηκαν στη Νέα Χαραυγή, κολλητά της πόλεως Κοζάνης. Η επικυρίαρχος του καρβουνοφόρου λεκανοπεδίου ΔΕΗ, τους σήκωσε από τα χώματά τους για να τους φάει τα μαύρα σωθικά, από τα οποία πήραν μαζί τους μόνο τη χωμάτινη μνήμη επί γης θαμμένης μαζί με τα προγονικά λευκανθέντα κόκαλα. Ο,τι έμεινε ακόμα από το χωριό, μια νησίδα είναι, η οποία επιπλέει στη μαύρη της ψυχής βυθοφάνεια και της έρημης γης την επιφάνεια. Την περιτριγυρίζει ...
Διαβάστε περισσότερα